Doelstelling

“Mow Suk” of “Wu Shu” ?

De vertaling van hiervan is “Chinese krijgskunst”. Mow Suk is het Cantonese dialect en Wu Shu is in het Mandarijn.  Het is een verzamelnaam van verschillende Chinese gevechtskunsten die eeuwen geleden ontstonden in het oude China, een land waar steeds oorlogen waren. Elke bevolkingsgroep (militairen, monniken, boeren, enz.) ontwikkelde zijn eigen stijl van gevechtskunst en gebruikte deze, op leven en dood, om het voortbestaan van een dorp of een groep te verzekeren. Deze kunsten bezitten een enorme gevechtswaarde. Ze zijn gebaseerd op de aanvals- en verdedigings-bewegingen van dieren (tijger, luipaard, Wit, enz.) of personen (Boeddha, Generaal Kwan, Lohan, enz.) alsook op de wapenkunde (stok, zwaard) en zelfs op gebruiksvoorwerpen (waaier, enz.).

Deze kunsten werden en worden meestal aangeleerd d.m.v. gevechtsvormen (een aaneenschakeling van technieken). Ook worden deze aangewend in een systematisch sparren om zo tot een vrijere vorm te komen.

Wat betekent “Kung Fu” ?

Kung-Fu betekent eigenlijk “de vervolmaking van een persoon op drie wijzen”: Werk, Studie en tijd.  De echte vertaling van krijgskunst is Mow Suk (Cantonees) of Wu Shu (Mandarijn). Kung-Fu is de populaire benaming, door Zuid-chinezen gehanteerd en bij ons verspreid door middel van film en lectuur.

Is het dan verkeerd om de term Kung-Fu te gebruiken? Eigenlijk niet! Hiervoor moet men het Chinees taalgebruik kennen evenals de specifieke woordenschat. Zuid-chinezen noemden hun gevechtskunst “Ta Kung-Fu” of de vervolmaking van de kunde van het aanvallen. Achteraf werd dit afgekort tot Kung-Fu.

Dit leunt ook aan bij de principes van ons instituut, waar wij geloven dat de aanval de beste verdediging is m.a.w. wij handelen niet als eerste, maar slaan wel als eerste toe.

Gevechtsloop

Een gevechtsloop ( Kuhn- toh) is een serie van vastgestelde patronen die met elkaar verbonden zijn met bepaalde doeleinden. Sommige zijn heel kort, andere weer heel lang. Sommige stijlen hebben veel vormen, andere weinige. De gevechtsloop is een fundamenteel element in Kung- Fu training, maar niet het enige belangrijke.

Het hoofddoel van gevechtslopen is om de leerling de mogelijkheid te geven om de correcte uitvoering en het juiste begrip van de technieken aan te leren en het reactievermogen te verhogen. Het stelt de leerling in staat de perfectie te bereiken; het verbetert de posities van handen, lichaam en voeten; het vloeiend overgaan van één patroon naar een ander. Enkel wanneer de gevechtsloop accuraat kan worden uitgevoerd, kan ook de toepassing hiervan effectief worden uitgevoerd.

De gevechtsloop mag ook uit elkaar worden gehaald om bepaalde patronen te isoleren en deze te verbeteren.

Deze gevechtslopen moeten niet alleen uitwendig worden beoefend ( bvb. technieken zoals slaan, klemmen, trappen…) maar belangrijk is dat deze begrepen worden en hun diepste betekenis kan worden toegepast. Zoniet nemen deze vormen de allure aan van een dans.

Het inwendig beoefenen betekent de geest, de energie en de juiste kracht. Deze manier van oefenen kan enkel worden bijgebracht wanneer de gevechtsloop correct kan worden uitgevoerd. Dan wordt de leerling ” kracht ” aangeleerd. Met deze begint hij de innerlijke betekenis geleidelijk aan te begrijpen. Als de kracht voldoende is, leert men snelheid. In deze volgorde leert men een gevechtsloop:

CORRECTE UITVOERING – KRACHT – SNELHEID

alsook:

LEREN – OEFENEN – BEMEESTEREN

Wees geduldig en leer geleidelijk aan. Te snel leren bij de aanvang veroorzaakt traagheid op het laatste en kan zelfs schadelijk zijn voor de inwendige organen. Het lichaam heeft een zekere tijd nodig om zich geleidelijk aan te passen voor het beheersen van nieuwe verworven kunde, kracht en snelheid.

Het verhogen van de snelheid mag nooit ten koste gaan van de juiste uitvoering van de gevechtsloop, noch van zijn kracht.

Specifieke technieken (Saan Saw)

Specifieke technieken zijn Kung-Fu technieken die instaan voor bepaalde gevechtssituaties. Patronen gebruikt in specifieke technieken zijn genomen uit complete gevechtslopen, en deze worden dan ook individueel beoefend. Dus, nadat de leerling de correcte vorm heeft aangeleerd, moet hij deze proberen toe te passen door middel van specifieke technieken, uitgevoerd per koppel. Deze moeten ontelbare keren herhaald worden. Tevens dient deze training om zich de juiste toepassing te kunnen herinneren.

Krachttraining.

Hieronder verstaat men verscheidene oefeningen die tot resultaat hebben het lichaam of een bepaald lichaamsdeel te ontwikkelen. Een voorbeeld hiervan is het werk op de stootzakken; dit ontwikkelt kracht, snelheid, nauwgezetheid en stabiliteit. Het pompen op de vingers geeft deze heel veel kracht, enz. Men mag niet vergeten dat elke techniek kracht en snelheid moet bezitten, en niet alleen de technische perfectie. De methoden om te leren verschillen van school tot school, maar de generale principes blijven hetzelfde.

Eerst, wanneer een beoefenaar een oefening uitvoert, bouwt hij zijn mentale reactie op; door oefeningen te doen, dewelke vlugge en krachtige bewegingen eisen, bouwt de leerling de snelheid van geest op.

Mettertijd zal de leerling natuurlijk en spontaan beginnen reageren, instinctief en zonder aarzelen. Op deze manier vechten is het doel van elke krijgskunstenaar. Ten tweede door bepaalde oefeningen met verschillende partners te oefenen, wint de leerling aan ervaring. Door ervaring kan de leerling vlugger en instinctief reageren.

Wapens

Dit is een heel belangrijk aspect in de Kung-Fu training. Vroeger hadden deze technieken voorrang op ongewapende technieken, daar wapens vrijelijk mochten gedragen worden. Om deze reden werd er eerst gewapend gevochten en pas daarna ongewapend ( vb. incidenteel door verlies van wapen) . Toch heeft wapentraining nog steeds zijn functionele waarde. De procedures om een wapen te hanteren zijn dezelfde als ongewapende technieken. Eerst leert men de wapengevechtsloop, zijn gebruik, individuele toepassing, met partner, en daarna kracht en vrij gevecht.

Er zijn vijf goede redenen om in deze huidige tijd de klassieke wapens te beoefenen:

  1. Deze wapens zijn de erfenis van onze Kung-Fu voorouders, gekristalliseerd en geperfectioneerd in het verleden en aan ons overgeleverd. Dus wordt dit een verplichting aan onze voorouders deze kennis door te geven en deze verfijnde kunst te vrijwaren van in vergetelheid te geraken. De klassieke wapens zijn een speciaal en unieke eigenschap van Kung Fu en geen andere krijgskunst bezit de diversiteit van wapens als de Chinese krijgskunst. Demonstraties van deze wapens zijn dikwijls indrukwekkend om bij te wonen, zowel in hun diversiteit als in hun uitmuntendheid van technieken en kunde.
  2. Een leerling die klassieke wapens heeft geleerd en beoefend, zal sommige generale zowel als specifieke principes van wapenkunde begrijpen. De leerling zal zich dan ook in een betere positie bevinden wanneer hij zal geconfronteerd worden met een gewapende tegenstander die voorzien is van een modern wapen zoals bijvoorbeeld een fietsketting, een gebroken fles of een loden pijp. De leerling zelf kan in geval van nood deze geïmproviseerde wapens zelf gebruiken.
  3. De meeste van deze technieken zijn ook heel goed te gebruiken in ongewapend gevecht. Bvb. de speer ontwikkelt de ogen d.m.v. het steken door ringen die steeds kleiner worden. Het Keizer Kwan breed zwaard ( Kwan-Dao ) leert ons in de juiste standen te staan, zoniet door het grote gewicht zou de leerling omvervallen. Deze voorbeelden komen erg van pas in het ongewapend gevecht.
  4. Nog een goede reden is dat het de leerling helpt zijn kracht en uithoudingsvermogen te vergroten. Een beginneling bezit weinig van deze. Dat wordt eerst verbeterd door gevechtslopen en andere oefeningen. Als hij door middel van deze training goede resultaten heeft behaald, kan hij deze nog verhogen door de volgende stap, wapentraining. Hetzelfde resultaat krijgt men ook door het oefenen met de metalen ringen, maar daar ontwikkelt men geen van de sommige voorafgaande voordelen mee, d.w.z. geen van beide methoden is de beste, ze vullen elkaar aan en zijn allebei noodzakelijk.
  5. Het hanteren van wapens stelt de leerling in de mogelijkheid om bepaalde Kung-Fu principes beter te begrijpen en te appreciëren dewelke hij in ongewapende vormen heeft geleerd. Ten laatste zijn de wapens een verlengde van het lichaam, en om deze reden kunnen dus ook dezelfde principes worden toegepast.

En tenslotte is het misschien gewoon leuk om deze wapens te hanteren, ja toch?

Principes

De praktijk en de toepassing van Kung-fu technieken zijn altijd begeleid door algemene en specifieke principes. Zodus als we de ondersteunende principes kennen en begrijpen, dan kunnen we oefenen met inzicht en ook betere resultaten behalen in minder tijd en met minder moeite.

Vaak maakt de kennis van principes het verschil tussen de leerling en de meester (niettegenstaande hoelang hij dan ook de kunst heeft beoefend). De kennis van principes stelt de meester in staat om gelijk welke krijgskunst met diepte en waarnemend te beoordelen, zelfs zonder dat hij deze geleerd heeft.

This post is also available in: Frans